Obrót dziecka do położenia główkowego – wsparcie od strony fizjoterapeutki uroginekologicznej

Witajcie, Kochane!

Po mojej relacji na Instagramie z 18 stycznia dostałam od Was mnóstwo wiadomości i pytań o to, czy fizjoterapeuta uroginekologiczny może pomóc dziecku obrócić się do położenia główkowego. To temat, o którym zdecydowanie warto mówić – szczególnie jeśli „marzycie” o porodzie naturalnym, a Wasz maluszek wciąż siedzi „pośladkami w dół”.

Wiele kobiet po 30. tygodniu ciąży dowiaduje się, że dziecko nadal jest w położeniu miednicowym lub poprzecznym. Często taka informacja budzi niepokój, bo jeśli maluszek nie zmieni pozycji, lekarz może zalecić cesarskie cięcie. Warto jednak wiedzieć, że w wielu przypadkach istnieje łagodna, nieinwazyjna pomoc, którą może zaoferować fizjoterapeuta uroginekologiczny lub osteopata.

Zazwyczaj w trzecim trymestrze, między 32. a 34. tygodniem ciąży, dziecko przyjmuje położenie podłużne główkowe – czyli najlepsze do porodu naturalnego. Zdarza się jednak, że maluszek obraca się dopiero tuż przed porodem, a nawet w dniu rozwiązania.

Inne możliwe pozycje to:

W takich przypadkach o bezpieczeństwo mamy i dziecka dba lekarz prowadzący, który może zaproponować cięcie cesarskie.

Przyczyn może być wiele – zarówno po stronie mamy, jak i dziecka.
Z punktu widzenia fizjoterapii, najczęściej winowajcą są zaburzenia napięcia tkanek w obrębie macicy, miednicy czy przepony. Jeśli ciało przyszłej mamy nie ma pełnej swobody ruchu, dziecko może po prostu nie mieć miejsca, by się obrócić.

Fizjoterapeuta uroginekologiczny w swojej pracy przeprowadza wywiad, diagnostykę (obejmującą ocenę postawy, oddechu, funkcji mięśni dna miednicy oraz napięć w całym ciele) oraz wprowadza techniki terapeutyczne, które są dobierane indywidualnie do potrzeb i stanu zdrowia pacjentki.

Zacznijmy od ważnej informacji: !! Fizjoterapeuta NIE wykonuje obrotu położniczego! Taki manewr przeprowadza jedynie doświadczony lekarz położnik, pod kontrolą USG i KTG, zazwyczaj w 37.–38. tygodniu ciąży w warunkach szpitalnych.
Natomiast fizjoterapeuta uroginekologiczny może stworzyć warunki, które sprzyjają naturalnemu obrotowi dziecka. Celem terapii jest przywrócenie balansu napięć w ciele mamy, poprawa elastyczności tkanek i zwiększenie przestrzeni w macicy.
Z punktu widzenia fizjoterapii, najczęściej winowajcą są zaburzenia napięcia tkanek w obrębie macicy, miednicy czy przepony. Jeśli ciało przyszłej mamy nie ma pełnej swobody ruchu, dziecko może po prostu nie mieć miejsca, by się obrócić.

W mojej praktyce wykorzystuję delikatne techniki z zakresu terapii manualnej, osteopatii i pracy z oddechem. Podczas spotkania pracujemy nad rozluźnieniem struktur, które mogą ograniczać ruchomość macicy, takich jak:

To bardzo delikatna, bezpieczna i nieinwazyjna praca, wykonywana z pełnym poszanowaniem komfortu i bezpieczeństwa mamy oraz dziecka. Po wizycie pacjentka otrzymuje również ćwiczenia domowe, które wspierają proces obrotu – oczywiście pod warunkiem, że nie ma przeciwwskazań ginekologicznych.

Poza terapią manualną w gabinecie warto wprowadzić kilka nawyków, które sprzyjają prawidłowemu ułożeniu dziecka:

Nie zawsze. Czasem natura ma swoje powody, dla których dziecko pozostaje w położeniu miednicowym – i wtedy najlepszym rozwiązaniem jest przygotowanie się do porodu przez cesarskie cięcie. Najważniejsze, by zachować spokój i zaufanie do swojego ciała – ono wie, co robi.

Fizjoterapeuta uroginekologiczny nie wykonuje obrotu dziecka, ale może stworzyć warunki, w których dziecko ma szansę obrócić się samo.Delikatna praca z ciałem, poprawa ruchomości tkanek i wsparcie emocjonalne mamy mogą okazać się kluczem do naturalnego porodu.

Wiedziałaś, że fizjoterapia może wspierać obrót dziecka główką w dół?

Podziel się swoimi doświadczeniami – chętnie przeczytam o Twojej historii

Z troską,
Magda